باشگاه شاهنامه پژوهان ایران را باشگاه شاهنامه پژوهی خواهیم کرد
باشگاه شاهنامه پژوهان _ گزارش: ابوالحسن صدیقی (۱۳ مهر ۱۲۷۶ – ۲۰ آذر ۱۳۷۴) مشهور به ابوالحسنخان صدیقی، نقاش و مجسمهساز برجستهٔ ایرانی و از شاگردان کمالالملک بود.
تندیس فردوسی در میدان فردوسی، تندیس یعقوب لیث صفاری در زابل، تندیس خیام در پارک لالهٔ تهران، تندیس نادرشاه افشار در آرامگاه نادرشاه در مشهد و طرح چهرهٔ ابوعلی سینا از کارهای برجستهٔ وی هستند.در سال ۱۳۳۷، ابوالحسن صدیقی (میکل آنژ شرق) برای ساخت تندیس برنزی نادرشاه در ایتالیا بود. همزمان سفارش تندیس فردوسی هم به او داده میشود. صدیقی تندیسی از سنگ مرمر کارارا به ارتفاع ۱۸۵ سانتیمتر میسازد که روبروی موزه هنرهای زیبا در ایتالیا نصب میشود. «جیووانی گرونچی» رئیسجمهور وقت ایتالیا، نشان هنری کمنداتوره را به صدیقی میدهد. این تندیس همچنان در شهر رم نصب بوده و یک بار مورد مرمت قرار گرفته است. مشهورترین تندیس ابوالحسن صدیقی از فردوسی در سال ۱۳۳۸ ساخته و با کشتی به ایران منتقل شد و ۱۷ خرداد با نظارت فرزندش (فریدون صدیقی) در میدان فردوسی تهران نصب شد.
مرحوم فریدون صدیقی فرزند استاد صدیقی در مصاحبهای پیرامونش پدرش گفته بود: پدرم در طول زندگی عاشق سه شخصیت فرهنگی بود؛ خیام، فردوسی و سعدی. پدر من در خانه چهار تا کتاب داشت. دیوان حافظ، شاهنامه فردوسی، خیام و قرآن. بالاخره پدرم تعصب مذهبی هم داشت. پدر من شاهنامه فردوسی را حفظ بود، دیوان خیام را حفظ بود. اصلاً حرف زدنش فردوسی وار بود.
