باشگاه شاهنامه پژوهان _ گفتار: جلال خالقی مطلق در مقاله بار و آیین آن در ایران با اشاره به پذیرش آیین های ایرانی از سوی اسکندر و جانشینانش و راه یافتن آنها به اروپا می نویسد:
آیینهای درباری هخامنشی به وسیلهٔ اسکندر و جانشین او پذیرفته شد. رومیان نیز آن را از جانشینان اسکندر آموختند و از آنجا به دربارهای اروپای قرون وسطا نیز راه یافت این نفوذ آیینهای ایرانی به اروپا بعد از زمان هخامنشیان نیز همچنان ادامه داشت و از جملۀ آیینهای ایرانی که به اروپا راه یافت یکی نیز آیین شوالیه گری است که همان آیین سواری ایرانی است. همچنین همراه این نفوذ فرهنگی، برخی از موضوعهای ادبی ایران نیز به اروپا رسید که مشهورترین آنها موضوع رمان تریستان و ایزولده است که به داستان پارتی ویس و رامین بر می گردد. در خود ایران اگرچه ما درباره جزئیات تاریخ پارتها آگاهی چندانی نداریم ولی جای شکی نیست که پارتها که خود را وارث هخامنشیان می دانستند، چنان که بر طبق گزارشی که سینکنکس از قول آریان آورده است، بنیانگذاران نخستین سلسلۀ پارت اشک اول و تیردادخود را از نژاد شاه هخامنشی اردشیر دوم می دانستند و بنا بر گزارش تاکیتوس وقتی فرستادۀ اردوان سوم به دربار روم آمد، از رومیان پس دادن همه سرزمینهایی را که به هخامنشیان تعلق داشت مطالبه کرد. همچنین گزینش عنوان شاهان هخامنشی یعنی شاهنشاه به وسیلهٔ مهرداد دوم و پیش از آن برگزیدن نشان کمان که نشان هخامنشیان بود و در سکه های پارتی به صورت کمانداری در حالت نشسته دیده می شود، همه گواه بر این اند که پارتها خود را نه تنها وارث کشور هخامنشیان، بلکه وارث آیینهای آنها نیز میدانستند.
مقاله بار و آیین آن در ایران در کتاب گل رنج های کهن از سوی انتشارات موقوفات افشار به چاپ رسیده است.
باشگاه شاهنامه پژوهان ایران را باشگاه شاهنامه پژوهی خواهیم کرد
